Κυριακή, 12 Ιουνίου 2011

Poker game...

Σιγά τη δυσκολία...
Χαρτιά ξέρω, οι κανόνες του σχετικά εύκολοι...
Ένα και ένα κάνει δύο....εκεί κερδίζεις , εκεί χάνεις..
Και κάθομαι στην αναπαυτική πολυθρόνα να παίξω..
Λεφτά έχω..όχι περιουσία...αλλά έχω....
Και θετική διάθεση έχω...και εμπιστοσύνη στον εαυτό μου έχω...και ο παίκτης απέναντι...στα ίσα μου.
Και ξεκινάμε...
Λέω δεν θα μπλοφάρω...ας κερδίσει ο καλύτερος...
Πρώτος γύρος...κερδίζω....δεύτερος γύρος κερδίζω...τρίτος γύρος δυσκολεύομαι λιγάκι...αλλά συνεχίζω να κερδίζω...
Τέταρτος γύρος...δεν έχω καλό χαρτί....κάνω ότι έχω όμως....με φτάνει μέχρι το τέρμα και καίγομαι...χάνω τα μισά λεφτά....
Πέμπτος γύρος...δεν έχω καλό χαρτί....δεν θα ξαναμπλοφάρω....αποσύρομαι .....
Έκτος γύρος χαμένη από χέρι..
Έβδομος γύρος....τα χρήματα λιγοστεύουν κατά πολύ
Όγδοος γύρος...κάτι πάει να γίνει πάλι...είπα θα ξαναμπλοφάρω και βρίσκομαι άνετη απέναντι στον -τελικά- δυνατό παίκτη αλλά πάλι δεν κερδίζω...χάνουμε και οι δύο ...καλό χαρτί δεν είχε κανένας μας...
Ένατος γύρος....πιο χαμένη δεν γίνεται
Δέκατος γύρος....επιτέλους...κερδίζω ξανά...μου ρχεται καλό χαρτί...παίζω εύστοχα...έρχονται καλά και τα υπόλοιπα....και ναι αγαπητέ μου τώρα στέκομαι αντάξια απέναντί σου...
Ενδέκατος γύρος....η απόλυτη καταστροφή....κακό πρώτο χαρτί, χειρότερα τα επόμενα...ο παίκτης απέναντί μου στα καλύτερά του...τον κοιτάω στα μάτια για να καταλάβω και δεν δείχνει τίποτα...
Κανένα συναίσθημα...κερδίζει ...χάνει...? Δεν ξέρω...
Ατάραχος και σταθερός...με χέρια που δεν τρέμουνε...με μάτια που δεν προδίδουν....
Καμιά σταγόνα ιδρώτα στο μέτωπό του...
Τον κοιτάω και προσπαθώ να τον διαβάσω και είναι σαν να διαβάζω λευκό χαρτί..
Μα που είναι τα γράμματα...? Αόρατο μελάνι ή απλά δεν υπάρχουν?
Δεν σε υπολόγισα καλά παίχτη ...νόμιζα ότι παίζαμε στα ίσα αλλά από ότι φαίνεται εσύ ξέρεις πολύ καλύτερα χαρτιά, πολύ καλύτερο πόκερ και πολύ καλύτερη μπλόφα...
Έχεις ξαναπαίξει πολλά τέτοια παιχνίδια...και μάλλον όλα είναι κερδισμένα....
Και εγώ ξεκίνησα όχι για να κερδίσω τον αγώνα...αλλά για να θυμόμαστε τον αγώνα σαν κάτι μοναδικό , να θυμόμαστε τις ώρες που παίξαμε, τα λεφτά που κερδίσαμε ή που χάσαμε και στο τέλος να μην μας νοιάζει ποιος από τους δυο έχει κερδίσει τα περισσότερα γιατί ο καθένας περιμένει να κερδίσει κάτι διαφορετικό από τον άλλον..

Δωδέκατος γύρος...είπα ότι θα είναι ο τελευταίος....
Δεν είμαι ηττοπαθής ...καθόλου μάλιστα....αλλά μάλλον θα χάσω...
Ο παίκτης δεν παίζει πόκερ...παίζει με μένα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου